Ballada o zakręcie życiowym, który zamienił się w rondo

MAGDA: WIOSNA — Proszę mi opowiedzieć o Pani ostatnim miejscu pracy. Przed Magdą siedzi młoda dziewczyna. Dokładniej, to nie siedzi, ale chyba gotuje się do skoku. Nogi opięte spodniami, lekko rozchylone. A na nich oparta torebka. Zza torebki wyłania się nieznacznie skulona reszta sylwetki. Dziewczyna jest młoda. Jej jedynym doświadczeniem zawodowym jest ostatnie miejsce pracy. — No, pracowałam tam dwa lata. No, odbierałam telefony i dzwoniłam do klientów. Co do selekcji CV, Magda dostała dwie rady – odrzucać aplikacje ludzi poniżej dwudziestego trzeciego roku życia i tych zbyt często zmieniających miejsca pracy. Odpowiedzi na ogłoszenie przyszło kilkaset. Przejrzała pierwszą połowę maili. Szybko zorientowała się, że trzymając się wytyczonych kryteriów, nie zaprosi na rozmowę prawie nikogo. — Na czym polegało pani dzwonienie do klientów? Już miały za sobą wstępną część spotkania. Magda zagaiła o to, jak jechało się tu do biura. Dziewczyna stwierdziła, że dobrze ...

MARIA: WIOSNA — Mogę dotknąć? Najczęściej, zaraz za tym pytaniem, bez oczekiwania na odpowiedź – zapewne oczywistą – szła próba położenia ręki na brzuchu Marii. Maria stoi ze szklanką wody w dłoni. Woda jest z cytryną, miętą i lodem, idealna na rozgrzane majowe popołudnie. Woda nie ma gazu, bo ten nie zmieściłby się w brzuchu Marii. Brzuch objęła we władanie ośmiornica. Ośmiornica po kilku tygodniach wymachiwania odnóżami, zaplątała je wreszcie pomiędzy narządy wewnętrzne Marii żywicielki. Zaplątana znieruchomiała i tylko czasie czuć było, jak kręci oczami. Oczami kręciła, szczególnie, gdy zbliżała się jakaś dłoń. Być może po to by, znienacka wystrzelić odnóżami z brzucha, pochwycić intruza i wciągnąć do wnętrza Marii. Maria szczerze tego ciekawskim życzyła. Brzuch opinała sukienka z dość głęboko wyciętym dekoltem. Dekolt opinał biust, jeszcze pełniący funkcję ozdobną. Przygotowania biustu do funkcji gastronomicznej, uczyniły go jeszcze ozdobniejszym. W efekcie, Maria ni...